Η δική μου Λολίτα, το αέναο ερωτικό παιχνίδισμα.

          Η δική μου Λολίτα τοποθετεί τον εαυτό της στον κόσμο για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της. Δεν είναι αντικείμενο κανενός. Η δική μου Λολίτα το μόνο που έχει να κερδίσει είναι έρωτας, ηδονή και περιπέτεια ξανά και ξάνα. Να χάσει; Αρκετά, όπως κάθε ρίσκο μπορεί να απογειώσει και να ταξιδέψει σε νέους κόσμους, έτσι με τον ίδιο τρόπο μπορεί και να βυθίσει στα έγκατα της γης και να την εγκαταλείψει εκεί. Η Λολίτα ρισκάρει όμως για αυτό δεν αφήνει περιοχές ανεξερεύνητες, αποκτά εμπειρίες και βιώματα που οξύνουν την σκέψη και την κάνουν πιο δημιουργική και πιο παθιασμένη. Θράσος και θάρρος εναλλάσσονται. Κάθε της κίνηση, ειλικρινής, αυθόρμητη αδέξια και ερωτική. Αγύρτισσα και πνεύμα αντιλογίας. Θα σου επιτεθεί και θα αμυνθεί, αιώνιος εχθρός της η απραγία, η ντροπή, ο φόβος και η παθητικότητα. Πυροδοτεί καρδιά και σώμα εκεί που δεν το περιμένεις. Ακομή και ο τρόπος που ασχολείται με κάθε τι ασήμαντο την κάνει μοναδική. Δεν θα την δεις ποτέ της ήσυχη για αυτό είναι κορίτσι. Γνωρίζει ότι επιθυμεί τον έρωτα και ξέρει να εκτιμά αυτόν που έχει απέναντι της για αυτό είναι γυναίκα. Θα σε προκαλέσει με τον πιο σαρκώδες τρόπο συνδυάζοντας τον με γλύκα και τρυφερότητα. Θα σου εκμυστηρευτεί τις επιθυμίες της περιμένοντας να κάνεις κι εσύ το ίδιο. Σε αιφνιδιάζει στα ξαφνικά, πότε με το βλέμμα της που δεν το ξεκολλά απο πάνω σου, πότε με τις κινήσεις της, όταν απροσδόκητα θα έρθει να κάτσει στα πόδια σου και θα αρχίσει να σε φιλά. Θα μοιραστείτε αγκαλιές, ερωτικά υγρά, έντονες στιγμές και δάκρυα, καταστρέφοντας το εφήμερο, σφυρηλατώντας την δική σας σεξουαλική αιωνιότητα. Θα σας δέσουν τσακωμοί, άγριες νύχτες με κουβέντες ηχηρές , νυχιές πάθους και οργασμοί. Οργασμοί που θα τσακίσουν το κοινότυπο και θα επαναδημιουργήσουν την ζωή.

         O έρωτας και οι ηδονές αποτελούν βασική της μέριμνα καθώς έχουν χαραχθεί μέσα της, την καταδιώκουν σαν δαίμονες όπως εσένα, αποτελούν ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής της. Αυτό είναι κυρίως που θα σας κάνει να συναντηθείτε, κάτι που θα το πιάσετε στην ατμόσφαιρα, η επικοινωνία δίχως λέξεις, το άγγιγμα, το βλέμμα, το σώμα, τα ρούχα, οι ανάσες, οι κινήσεις, το γέλιο. Μαζί θα καταλήξετε βυθισμένοι σε μια βίαιη εκστατικότητα των ορμών όπου το κάθε μόριο της ύπαρξης θα έχει πλημμυρίσει με την κάβλα της ερωτικής δημιουργίας. Η συγκράτηση της λύσσας σας είναι που θα σας κάνει να τεθείτε εκτός οριών, να ριψοκινδευνευσετε στον δημόσιο χώρο, να εισχωρήσετε στις αρετές του σαδομαζοχισμού, να κάνετε λάθη, να κλάψετε, να ματώσετε, να νικήσετε, να κατακτήσετε τα άστρα, να ψιθυρίσετε “είμαι εδώ και είμαι μαζί σου, είμαι για σένα, ο κόσμος μου είναι συγκεντρωμένος στο πρόσωπό σου όσο σε έχω απέναντί μου”. Το σώματά σας ενωμένα, οι ματιές σας ένα κατα την διάρκεια, πριν και μετά τον οργασμό. Το πάθος σας είναι καταστρεπτικό, ικανό να εκμηδενίσει το υπάρχον που βασίζεται στην χλιαρότητα,την μετριότητα,την πλήξη και τον κυνισμό. Το πάθος σας είναι δημιουργικό, γεννώντας ένα νέο κόσμο με πρωταγωνιστές εσάς σε ένα σενάριο που αυτοεξελίσσεται συνεχώς.

     “Μερικές φορές , στις ακατάπαυστες περιστροφές του τροχού έριχνα μια φευγαλέα ματιά της φύσης του άλματος που είναι απαραίτητο να κάνεις. Το να πηδήξεις μακριά απ’ το μηχανισμό του χρόνου, αυτό ήταν η απελευθερωτική σκέψη.” Χένρυ Μίλλερ, Ο τροπικός του αιγόκερω

          Η διάρκεια της σχέσης σας δεν έχει σημασία μπορεί να είναι κάποιες νύχτες, μήνες, χρόνια… γιατί είναι άχρονη καθώς ο χρόνος είναι κάτι ασήμαντο συγκριτικά με την αυθεντικότητα του ερωτικού βιώματος και τις εσωτερικές αλλάγες που επιφέρει η περιπέτεια. Υπάρχουν αδιάφορες και απρόσωπες σχέσεις που κρατάνε ολόκληρα χρόνια που δεν μπορούν καν να μπουν δίπλα απο μια εβδομάδα ποιητικού εμμονικού πάθους ικανού να χτυπήσει τόσο βαθιά τον ψυχισμό και να σημαδέψει τόσο έντονα την σάρκα που οι προεκτάσεις του να καθορίσουν ολόκληρες προσωπικότητες και να μείνουν στην μνήμη μέχρι το τέλος της ζωής.

          Η διεκδίκησή της όμως μπορεί να αποβεί κάτι το αυτοκαταστροφικό εξαιτίας των ποικίλων παιχνιδιών της όπου το πεδίο της επικοινωνίας δεν είναι ξεκάθαρο και αφήνουν πίσω της μια γλυκιά ταλαιπωρία που σε περίπτωση αδιαφορίας οι συνέπειες αποδεικνύονται ιδιαίτερα ψυχοφθόρες αλλά ταυτόχρονα η καλύτερη πρώτη ύλη για κάθε μορφή δημιουργίας, όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε ερωτική απογοήτευση. Ούτως ή άλλως το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας δεν προκύπτει από την επιθυμία και τον πόνο; Οι ερωτευμένοι κάθε είδους δεν έγραφαν σε καταστάσεις απώλειας του αγαπημένου τους προσώπου ή όταν υπήρχαν εσωτερικές τρικυμίες ή ακόμη περισσότερο όταν ο ίδιος ο έρωτας ήταν ανεκπλήρωτος;

      Σε περίπτωση όμως που ο έρωτας συναντήσει αποδοχή, τότε το μόνο που μένει είναι να αφεθούμε στην μοναδικότητα της εμπειρίας, στις φλόγες ενός παράλογου και ανεξάντλητου πάθους που χαράσσει νέα όρια σε σάρκα και συναίσθημα. Ενός πάθους που παράλληλα καταργεί τον κόσμο. Τότε η καταγραφή είναι περιττή διότι σαμποτάρει το βίωμα (καθώς μόνο απογοήτευση παράγουν όλα αυτά τα ζευγάρια που θέλουν να πειστούν ότι είναι ενωμένα βγάζοντας εκατό φωτογραφίες την μέρα) εκτός βέβαια αν η καταγραφή χρησιμοποιηθεί ως ένα ακόμη δημιουργικό παιχνίδι μεγιστοποίησης της ηδονής και της επικοινωνίας.

     “Οι ιδέες βελτιώνονται. Η έννοια των λέξεων συμμετέχει σε αυτή την βελτίωση. Η λογοκλοπή είναι αναγκαία. Την επιβάλλει η πρόοδος. πολιορκεί την φράση ενός συγγραφέα, χρησιμοποιεί τις εκφράσεις του, σβήνει μια λανθασμένη ιδέα και την αντικαθιστά με την σωστή” Γκυ Ντεμπόρ, Η κοινωνία του θεάματος

     Η δικιά μου Λολίτα δεν είναι πανομοιότυπη με την Ναμποκοβιανή, είναι η δική μου εκδοχή. Η δική μου Λολίτα δεν προέρχεται από ένα εξαίσιο μυθιστόρημα αλλά αποτελεί την απαρχή έμπνευσης για ένα ερωτικό τύπο ανθρώπου που τείνει να χαθεί στις μέρες μας όπου μαζί με την αυθεντική επικοινωνία χάνεται και η ενεργή σχέση με την σεξουαλική επιθυμία, καθώς τα πάντα τείνουν να περιοριστούν στις ματιές και στα μηνύματα των social media, όπου όλοι και όλες φοβούνται να πλησιάσουν, φοβούνται να τολμήσουν, φοβούνται να εκφραστούν, φοβούνται να ξεπεράσουν το κοινότυπο και να εκτιμήσουν το πραγματικά διαφορετικό, φοβούνται να βγούν εκτός της άνεσης που τους παρέχει η δραματικά αναδυόμενη αυτολογοκρισία πηγαίνοντας χέρι χέρι με τον ναρκισσισμό… σε αντίθεση με όλα αυτά οι λολίτες και οι λολίτοι κάθε ηλικίας είναι εδώ για να υπερασπιστούν και να απολαύσουν τα ιδανικά του πραγματικού ηδονισμού.

Σημείωση: Διαβαζοντας προσφατα το κείμενο που έγραψα θεωρώ οτι πρέπει να κάνω ορισμένες διευκρινήσεις ώστε να αποφευχθουν προβληματικές αναγνώσεις. Το βιβλιο λολίτα είναι ένα σκοτεινό βιβλίο (όχι με την έννοια της ενασχόλησης με βιτσια,κλπ) με αλλά με την έννοια ότι βάζει τον αναγνώστη να ταυτιστεί με έναν κακοποιητή και την πορεία του προς την καταστροφή (χωρίς να τον κάνει glorify). Το κείμενο αυτό αποτελεί μια δημιουργική ανάγνωση συγκεκριμένων σημείων αποσπόμενα απο το όλο context και χρησιμοποιόντας τα με τελείως διαφορετική κατεύθυνση λειτουργεί ενδυναμωτικά προς τα υποκείμενα που απολαμβάνουν την συγκεκριμένη αισθητική. Σε καμια περίπτωση παντως δεν ρομαντικοποιεί μια σχέση κακοποίησης. Η σχέση λολίτα χαμπερτ ειναι παράδειγμα σχέσης προς αποφυγή καθώς βασίζεται στην εκμετάλλευση ανηλίκου ατόμου απο ενήλικο και είναι αντίθετη προς κουλτούρας συναίνεσης.

 

La guitarra de Balthus by Dario Ortiz Robledo

Σχολιάστε

Filed under Κειμενα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s